ทุนวัฒนธรรม ลำดับที่ 23: แม่นางหินลอย ตำนานแม่นางหินลอย       เป็นเรื่องเล่าประจำท้องถิ่นแห่งทุ่งภูเขาทอง เกี่ยวกับหินก้อนใหญ่ สีเทา-ขาว รูปร่างค่อนข้างรี ตั้งอยู่บริเวณด้านหลังมัสยิดอาลียิดดารอยน์ ชื่อของ “นางหินลอย” นั้น มีปรากฏอยู่ในเอกสารทางประวัติศาสตร์สมัยกรุงศรีอยุธยาอย่าง “พรรณนาภูมิสถานพระนครศรีอยุธยา” ที่เขียนไว้ว่า “เมื่อรดูเทศกาลตรุศนสงกรานต์ ที่แม่น้ำหัวแหลมหน้าวัดภูเขาทองใต้ศาลเจ้านางหินลอยนั้น พวกจีนตั้งโรงต้มสุราเลี้ยงสุกรฃาย 1” […]

ทุนวัฒนธรรม ลำดับที่ 24: นิราศภูเขาทอง       นิราศภูเขาทอง เป็นนิราศที่เป็นผลงานชิ้นเอกของสุนทรภู่ ผู้ได้รับการยกย่องจากองค์การ UNESCOให้เป็นกวีเอกของโลก เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ซึ่งในนิราศภูเขาทองสุนทรภู่ ได้บรรยายให้เห็นถึงเส้นทางการเดินทางที่เปรียบเสมือนแผนที่เส้นทางท่องเที่ยว ส่วนหนึ่งของเส้นทางในนิราศภูเขาทอง บรรยายถึงสถานที่ในเขตกรุงเก่า หรือปัจจุบันคือจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตราชธานีที่ยิ่งใหญ่ เส้นทางการเดินทาง

ทุนวัฒนธรรม ลำดับที่ 23: ตำนานชุมชนปู่ตาชีปะขาว – แม่นางหินลอย ตำนานพ่อปู่ชีปะขาว           พ่อปูชีปะขาวเป็นเจ้าที่เจ้าทางประจำวัดภูเขาทอง เดิมชาวบ้านสร้างศาลเจ้าที่เล็กๆ ตั้งอยู่ภายในวัด ต่อมาเมื่อกรมศิลปากรมาดำเนินการบูรณะวัดภูเขาทอง ราว พ.ศ. 2560 จึงได้ก่อสร้างศาลพ่อปูชีปะขาวให้ใหม่ ด้วยสถาปัตยกรรมทรงไทยที่สวยงาม           ศาลพ่อปูชีปะขาว ถือว่าเป็น 1 ใน

ทุนวัฒนธรรม ลำดับที่ 19: การแสดงอุเลาะห์นบี การแสดงอุเละห์นบี ชุมชนชาวมุสลิมในท้องที่ตำบลภูเขาทองจะประกอบไปด้วยมุสลิม 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่อาศัยอยู่ในหมู่ที่ 1 และกลุ่มที่อาศัยอยู่ที่หมู่ที่ 2             ชุมชนมุสลิมหมู่ที่ 1 นั้น เป็นกลุ่ม “แขกเทศ” หรือ “แขกแพ”

ทุนวัฒนธรรม ลำดับที่ 16: เพลงเรือ            เพลงเรือ เป็นเพลงพื้นบ้านของชาวกรุงเก่า ที่ใช้ปฏิภาณกวีตอบกันระหว่างชายหญิง แสดงถึงภูมิปัญญา ในหลายด้าน แสดงให้เห็นถึงความสามารถ ในการสรรหาถ้อยคำมาใช้ให้เกิดความไพเราะ และจินตนาการ เพลงเรือขึ้นตันด้วยบทไหว้ครู เกริ่น เดินเรื่อง และ บทลา เช่น ตอนเกริ่นเข้าเพลงเรือ หลังการไหว้ครู